INSTRUMENTY RYNKU PRACY
Prace interwencyjne
Roboty publiczne
Finansowanie kosztów przejazdu
Finansowanie kosztów zakwaterowania
Refundacja kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego
Dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej
Refundowanie składek na ubezpieczenia społeczne
Finansowanie dodatków aktywizacyjnych
Staże
Prace społecznie użyteczne
Stypendium z tytułu kontynuacji nauki
Refundacja kosztów opieki nad dzieckiem do lat 7
Świadczenia przysługujące rolnikom zwalnianym z pracy
Zatrudnienie cudzoziemców pochodzącym z państw graniczących z Polską - tj. Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy

Podstawa prawna:

• art. 51, 56, 59 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)
• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2009 r.  Nr 5, poz. 25)

1.  Prace interwencyjne - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy.

2.  Prace interwencyjne pozwalają na okresową aktywizację zawodową następujących bezrobotnych zwanych dalej „osobami będącymi w szczególnej sytuacji na rynku pracy” (art. 49 w/w ustawy):

1)  bezrobotnych do 25 roku życia,

2)  bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,

3)  bezrobotnych powyżej 50 roku życia,

4)  bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,

5)  bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,

6)  bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,

7)  bezrobotnych niepełnosprawnych

3.     Osoby, będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy (art. 49 w/w ustawy) muszą być jednocześnie:

1)    osobami w szczególnie niekorzystnej sytuacji czyli:

a.  bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy lub,

b.  bez wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego lub,

c.  w wieku ponad 50 lat;

d.  lub osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę lub,

e.  pracującymi w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość  lub,

f.   członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;

2)  lub osobami w bardzo niekorzystnej sytuacji czyli każda osoba, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące;

4.  Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, o których mowa w art. 49 ustawy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

5.  Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, o których mowa w art. 49 ustawy część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

6.  Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy zwrotu poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego, o którym mowa w art. 49 pkt 1, 2, 6 i 7 ustawy, kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku, obowiązującej w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

7.  Starosta może skierować bezrobotnych, o których mowa w art. 49 pkt 3, do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres do 24 miesięcy oraz dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne.

8.  Organizacja prac interwencyjnych stanowi pomoc publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji

9.  Pomoc publiczna jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:

1)   ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy oraz;

2)   liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

10.  Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

11.  Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 24 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

12.  Starosta, kierując bezrobotnego do prac interwencyjnych, ma obowiązek wziąć pod uwagę jego wiek, stan zdrowia oraz rodzaje uprzednio wykonywanej pracy.

13.  Do pracodawców nie będących przedsiębiorcami odnoszą się punkty: 1-2, 4-7, 12.

 Bliższe informacje można uzyskać w godzinach 8.30 – 14.30 w pok. nr 1 lub telefonicznie 029 74 22 135 wew. 260

  Wzór wniosku dla przedsiębiorców

  Wzór wniosku dla pracodawców nie będących przedsiębiorcami

  Wniosek o zwrot refundacji do 6 miesięcy

  Wniosek o zwrot refundacji do 6 miesięcy (zatrudnienie min. 1/2 etatu)

  Wniosek o zwrot refundacji do 12 miesięcy

  Rozliczenie finansowe zwrotu refundacji

 Zgłoszenie oferty pracy

Podstawa prawna:

• art. 57 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)
• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2008r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2009 r.  Nr 5, poz. 25)

1.    Roboty publiczne - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy (12 miesięcy jeżeli refundacja wypłacana jest co drugi miesiąc) przy wykonywaniu prac organizowanych przez gminy, organizacje pozarządowe statutowo zajmujące się problematyką: ochrony środowiska, kultury, oświaty, kultury fizycznej i turystyki, opieki zdrowotnej, bezrobocia oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych, organizacji pozarządowych, spółek wodnych i ich związków.

2.    Do robót publicznych mogą być kierowane następujące osoby:

1)       bezrobotni długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,

2)       bezrobotni powyżej 50 roku życia,

3)       bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,

4)       bezrobotni samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,

5)       bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,

6)       bezrobotni niepełnosprawnych

7)       bezrobotni będącymi dłużnikami alimentacyjnymi

3.   Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych, który zatrudnił skierowanych bezrobotnych, przez okres do 6 miesięcy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenie społeczne bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 50% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenie od refundowanego wynagrodzenia.

4.    Bezrobotni :

1)      do 25 roku życia

2)      długotrwale bezrobotni

3)      po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego,

4)      kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,

5)      bezrobotni będący dłużnikami alimentacyjnymi mogą zostać skierowani przez starostę, na zasadach dotyczących robót publicznych, do wykonywania przez okres do 6 miesięcy pracy niezwiązanej z wyuczonym zawodem, w wymiarze nieprzekraczającym połowy wymiaru czasu pracy, w instytucjach użyteczności publicznej oraz organizacjach zajmujących się problematyką kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej lub pomocy społecznej.

5.    Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił bezrobotnych skierowanych do prac, o których mowa w pkt 4, część poniesionych kosztów na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych bezrobotnych i połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca, łącznie ze składką na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia

 Bliższe informacje można uzyskać w godzinach 8.30 – 14.30 w pok. nr 1 lub telefonicznie 029 74 22 135 wew. 260

  Wzór wniosku dla przedsiębiorców

  Wzór wniosku dla organizatora robót publicznych, który wskazuje pracodawcę, u którego będą wykonywane roboty publiczne

  Wzór wniosku dla organizatora robót publicznych

  Rozliczenie finansowe zwrotu refundacji

  Wniosek o zwrot refundacji do 6 miesięcy

FINANSOWANIE KOSZTÓW PRZEJAZDU

Podstawa prawna:

• art. 45 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

1.   Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy zwrotu kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania i powrotu do miejsca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, lub przez okres odbywania u pracodawcy stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub odbywania zajęć z zakresu poradnictwa zawodowego lub pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:

1)   na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, przygotowanie zawodowe dorosłych, staż lub została skierowana na zajęcia z zakresu poradnictwa zawodowego lub pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy i dojeżdża do tych miejsc;

2)   uzyskuje wynagrodzenie lub inny przychód w wysokości nieprzekraczającej 200% minimalnego wynagrodzenia za pracę.

2.   Starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu do pracodawcy i powrotu do miejsca zamieszkania w przypadku skierowania go do pracodawcy, który zgłosił ofertę pracy, jeżeli siedziba tego pracodawcy znajduje się poza miejscem zamieszkania bezrobotnego.

3.   Starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu na badania lekarskie lub psychologiczne i powrotu do miejsca zamieszkania, jeżeli na badania te został on skierowany przez powiatowy urząd pracy i dojeżdża do tych miejsc.

4.   Starosta może zwrócić osobie poszukującej która:

1)   jest w okresie wypowiedzenia stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy,

2)   jest zatrudniony u pracodawcy, wobec którego ogłoszono upadłość lub który jest w stanie likwidacji, z wyłączeniem likwidacji w celu prywatyzacji,

3)   otrzymuje świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek socjalny, określone w odrębnych przepisach,

4)   uczestniczy w zajęciach w Centrum Integracji Społecznej lub indywidualnym programie integracji, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej,

5)   jest żołnierzem rezerwy,

6)   pobiera rentę szkoleniową,

7)   pobiera świadczenie szkoleniowe, które jest przyznawane przez pracodawcę na wniosek pracownika i przysługuje po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego na czas udziału pracownika w szkoleniach, w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy,

8)   podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników jako domownik lub małżonek rolnika, jeżeli zamierza podjąć zatrudnienie, inną pracę zarobkową lub działalność gospodarczą poza rolnictwem, koszt przejazdu na badania lekarskie lub psychologiczne i powrotu do miejsca zamieszkania, jeżeli na badania te został on skierowany przez powiatowy urząd pracy i dojeżdża do tych miejsc.

5.   Starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu do miejsca wykonywania prac społecznie użytecznych i powrotu do miejsca zamieszkania lub pobytu.

Bliższe informacje można uzyskać w godzinach 8.30 – 14.30 w pok. nr 4 lub telefonicznie 029 74 22 135 wew. 258

Podstawa prawna:

§         art. 45 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

1.   Starosta może dokonywać przez okres do 12 miesięcy, zwrotu z Funduszu Pracy kosztów zakwaterowania osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:

1)   na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, staż, przygotowanie zawodowe dorosłych poza miejscem zamieszkania w miejscowości, do której czas dojazdu i powrotu do miejsca stałego zamieszkania wynosi łącznie ponad 3 godziny dziennie;

2)   mieszka w hotelu lub wynajętym mieszkaniu w miejscowości lub w pobliżu miejscowości, w której jest zatrudniona, wykonuje inną pracę zarobkową, odbywa staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych;

3)   uzyskuje wynagrodzenie lub inny przychód w wysokości nieprzekraczającej 200% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w miesiącu, za który jest dokonywany zwrot kosztów zakwaterowania.

2.   Starosta finansuje z Funduszu Pracy, w formie zwrotu, koszty zakwaterowania i wyżywienia bezrobotnego, skierowanego na szkolenie odbywane poza miejscem zamieszkania, jeżeli wynika to z umowy zawartej z instytucją szkoleniową.

Podstawa prawna:

art. 46 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 lipca 2011r. w sprawie dokonywania z FP refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjecie działalności gospodarczej (DZ. U. Nr. 155 poz. 922)

Art. 46.

1. Starosta z Funduszu Pracy może:

1) zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia;

1a) zrefundować osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, zamieszkującej lub mającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm.) lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.) lub w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.), zatrudniającym w okresie ostatnich 6 miesięcy, w każdym miesiącu, co najmniej jednego pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy, koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, zwanych dalej „producentem rolnym”;

2. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niepubliczne przedszkole, niepubliczna szkoła i producent rolny, który otrzymał refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, jest obowiązany dokonać zwrotu otrzymanych środków wraz z odsetkami, jeżeli zatrudniał na utworzonym stanowisku pracy skierowanego lub skierowanych bezrobotnych w pełnym wymiarze czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż 24 miesiące albo naruszył inne warunki umowy o refundację.

Oświadczenie poręczyciela rolnika

Rozporządzenie w sprawie dokonywania z FP refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjecie działalności gospodarczej.

Kryteria oceny wniosków

Podstawa prawna:

§         art. 47 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

§        rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2008r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2009 r.  Nr 5, poz. 25)

1.   Starosta może zawrzeć z pracodawcą umowę przewidującą jednorazowe refundowanie poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego.

2.   Skierowanym bezrobotnym musi być:

1)  osoba w szczególnie niekorzystnej sytuacji czyli:

a)   bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy lub

b)   bez wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego lub

c)   w wieku ponad 50 lat lub;

d)   osoba dorosła mieszkająca samotnie, mająca na utrzymaniu co najmniej jedną osobę lub

e)   członek mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;

2)   lub osoba w bardzo niekorzystnej sytuacji czyli każda osoba, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące;

3.   Skierowany bezrobotny, o którym  mowa w pkt 2 ppkt 1 jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiàzków pracowniczych.

4.   Skierowany bezrobotny, o którym  mowa w pkt 2 ppkt 2 jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 24 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

5.   Refundacja może nastąpić w przypadku, gdy:

1)   pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 / 24 miesiące oraz

2)   po upływie 12 / 24 miesięcy zatrudnienia skierowany bezrobotny jest nadal zatrudniony.

6.   Kwota refundowanych składek nie może przekroczyć 300 % wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu spełnienia warunków określonych w pkt 5.

Podstawa prawna:

• art. 48 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.
• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2009r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. Nr 136, poz. 1118),

1.   Bezrobotnemu posiadającemu prawo do zasiłku przysługuje dodatek aktywizacyjny, jeżeli:

1)  w wyniku skierowania przez powiatowy urząd pracy podjął zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie i otrzymuje wynagrodzenie niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę;

2)   z własnej inicjatywy podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową.

2.   W przypadku, o którym mowa w pkt 1 ppkt 1, dodatek aktywizacyjny przysługuje w wysokości stanowiącej różnicę między minimalnym wynagrodzeniem za pracę a otrzymywanym wynagrodzeniem, nie większej jednak niż 50 % zasiłku dla bezrobotnych przez okres, w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek.

3.   W przypadku, o którym mowa w pkt 1 ppkt 2, dodatek aktywizacyjny przysługuje w wysokości do 50 % zasiłku dla bezrobotnych przez połowę okresu, w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek.

4.   Dodatek aktywizacyjny nie przysługuje w przypadku:

1)  skierowania bezrobotnego przez powiatowy urząd pracy do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na stanowisko pracy, którego koszty wyposażenia lub     doposażenia zostały zrefundowane.

2)  podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej u pracodawcy, u którego był zatrudniony lub dla którego wykonywał inną pracę zarobkową bezpośrednio przed zarejestrowaniem jako bezrobotny;

3)  podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej za granicą Rzeczypospolitej Polskiej u pracodawcy zagranicznego
 

Wniosek o przyznanie dodatku aktywizacyjnego

Podstawa prawna:

·               art. 53 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

·               rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 sierpnia 2009r, w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych (Dz. U. z 2009 r., Nr 142, poz.1160)

·             rozporządzenie Ministra Gospodarki Pracy z dnia 6 października 2004r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 219, poz. 2222 z późn. zm.),

1.   Staż oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy poprzez wykonywanie zadań w miejscu pracy, bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą. Odbywa się na podstawie umowy zawartej pomiędzy Starostą a pracodawcą, według programu określonego w umowie.

2.   Program stażu powinien określać:

1)   nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy;

2)   zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego;

3)   rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;

4)   sposób potwierdzenia nabytych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;

5)   opiekuna osoby objętej programem stażu.

3.   Starosta może skierować do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, z późn. zm.) następujące osoby bezrobotne:

1)   do 25 roku życia

2)   długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka

3)   powyżej 50 roku życia

4)   bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,

5)   samotnie wychowujące co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia

6)   które po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia

7)   niepełnosprawnych

4.  Starosta może skierować do odbycia stażu na okres do 12 miesięcy bezrobotnych

1)   nie ukończyły 25 roku życia;

2)   w przeciągu 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub innym dokumencie poświadczającym ukończenie szkoły wyższej, nie ukończyły 27 lat.

5.   Bezrobotny nie może odbywać ponownie stażu u tego samego Organizatora na tym samym stanowisku pracy, na którym wcześniej odbywał staż, przygotowanie zawodowe w miejscu pracy lub przygotowanie zawodowe dorosłych.

6.   U Organizatora stażu, który jest pracodawcą staż mogą odbywać jednocześnie bezrobotni w liczbie nieprzekraczającej liczby pracowników zatrudnionych w dniu składania wniosku w przeliczeniu na pełen wymiar czasu pracy.

7.   U Organizatora stażu, który nie jest pracodawcą staż może odbywać jednocześnie jeden bezrobotny.

8.   Skierowana do odbycia stażu osoba bezrobotna świadczy pracę w pełnym wymiarze czasu pracy zgodnie z programem stażu pobierając w zamian w Powiatowym Urzędzie Pracy stypendium, którego wysokość równa się 773 zł brutto do dnia 31 maja 2009 r i 791 zł brutto w okresie od dnia 01 czerwca 2009 r do dnia 31 grudnia 2009 r. Na wniosek bezrobotnego odbywającego staż pracodawca jest obowiązany do udzielenia dni wolnych w wymiarze 2 dni za każde 30 dni kalendarzowych odbywania stażu. Za dni wolne przysługuje stypendium. Za ostatni miesiąc odbywania stażu pracodawca jest obowiązany udzielić dni wolnych przed upływem terminu zakończenia stażu.

9.   Bezrobotny skierowany do odbycia stażu sporządza sprawozdanie z przebiegu stażu zawierające informacje o wykonywanych zadaniach oraz uzyskanych kwalifikacjach lub umiejętnościach zawodowych.

10. Po zakończeniu stażu Starosta wydaje bezrobotnemu zaświadczenie o odbyciu stażu na podstawie sprawozdania bezrobotnego o przebiegu stażu.

11. Staż może zostać przerwany:

1)  w przypadku podjęcia pracy przez osobę bezrobotna odbywającą staż,

2)  powiatowy urząd pracy na wniosek bezrobotnego odbywającego staż może rozwiązać z organizatorem umowę o odbycie stażu w przypadku niezrealizowania przez organizatora programu stażu lub niedotrzymywanie warunków jego odbywania, po wysłuchaniu organizatora stażu,

3)  powiatowy urząd pracy na wniosek organizatora lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii organizatora i wysłuchaniu bezrobotnego, może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu w przypadku:

a.  nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia pracy;

b.  naruszenia podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy, w szczególności stawienia się do pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych lub spożywania na stanowisku pracy alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych,

c.  usprawiedliwionej nieobecności uniemożliwiającej zrealizowanie programu stażu.

4)   pozostawania przez bezrobotnego niezdolnym do pracy wskutek choroby lub przebywania w zamkniętym ośrodku odwykowym przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek choroby oraz przebywania w zamkniętym ośrodku odwykowym, w sytuacji gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego,

5)   nieprzedstawienia przez bezrobotnego zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby (na odpowiednim druku - ZUS ZLA), o którym mowa powyżej. Nieprzedstawienie zaświadczenia w wymaganej formie skutkuje pozbawienie statusu bezrobotnego z pierwszym dniem niezdolności do pracy

12.   Obowiązki Organizatora stażu, u którego bezrobotny odbywa staż:

1)   zapoznanie bezrobotnego z programem stażu;

2)   zapoznanie bezrobotnego z jego obowiązkami oraz uprawnieniami;

3)   zapewnienie bezrobotnemu profilaktycznej ochrony zdrowia w zakresie przewidzianym dla pracowników;

4)   szkolenie bezrobotnego na zasadach przewidzianych dla pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych oraz zapoznaje go z obowiązującym regulaminem pracy;

5)   przydzielenie bezrobotnemu, na zasadach przewidzianych dla pracowników, odzieży i obuwia roboczego, środków ochrony indywidualnej oraz niezbędne środki higieny osobistej;

6)   zapewnienie bezrobotnemu, na zasadach przewidzianych dla pracowników, bezpłatnych posiłków i napojów profilaktycznych;

7)   niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 7 dni, informuje PUP o przypadkach przerwania odbywania stażu, o każdym dniu nieusprawiedliwionej nieobecności bezrobotnego oraz o innych zdarzeniach istotnych dla realizacji programu;

8)   niezwłocznie po zakończeniu stażu organizator wystawia bezrobotnemu opinię zawierającą informacje o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego i umiejętnościach praktycznych pozyskanych w trakcie stażu oraz o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego.

9)   dostarczanie Staroście w terminie 5 dni po zakończeniu każdego miesiąca stażu listy obecności podpisywanej przez bezrobotnego.

13. Czas pracy bezrobotnego odbywającego staż nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo, a bezrobotnego będącego osobą niepełnosprawną zaliczoną do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności – 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.

14. Bezrobotny nie może odbywać stażu w niedzielę i święta, w porze nocnej, w systemie pracy zmianowej ani w godzinach nadliczbowych.

15. Dyrektor Urzędu z upoważnienia Starosty może wyrazić zgodę na realizację stażu
w niedzielę i święta, w porze nocnej lub systemie pracy zmianowej, o ile charakter pracy w danym zawodzie takiego rozkładu czasu pracy.

16. Bezrobotnemu odbywającemu staż przysługuje prawo do okresów odpoczynku na zasadach przewidzianych dla pracowników.

17. Bezrobotnemu odbywającemu staż przysługuje prawo do równego traktowania na zasadach przewidzianych w przepisach rozdziału IIa w dziale pierwszym ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.).

Bliższe informacje można uzyskać w godzinach 8.30 – 14.30 w pok. nr 8 (tel. 029 74 22 135 wew. 267) lub pok. nr 9 (tel. 029 74 22 135 wew. 268)

 

Podstawa prawna:

§              art. 73a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

§              rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2011r. w sprawie  organizowania prac społecznie użytecznych (Dz. U. z 2011 r.  Nr 155, poz. 921)

1.       Na wniosek gminy starosta może skierować:

a)      bezrobotnego bez prawa do zasiłku korzystającego ze świadczeń z pomocy społecznej,

b)     osoby uczestniczące w kontrakcie socjalnym, indywidualnym programie usamodzielniania, lokalnym programie pomocy społecznej lub indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego, jeżeli podjęły uczestnictwo w tych formach w wyniku skierowania powiatowego urzędu pracy do wykonywania prac społecznie użytecznych na terenie gminy, w której bezrobotny zamieszkuje lub przebywa, w wymiarze do 10 godzin w tygodniu.

2.     Wykonywanie prac społecznie użytecznych odbywa się na podstawie porozumienia zawartego między starostą a gminą, na rzecz której prace społecznie użyteczne będą wykonywane.

3.      Bezrobotnemu nieposiadającemu prawa do zasiłku przysługuje świadczenie w wysokości nie niższej niż 7,30 zł za każdą godzinę wykonywania prac społecznie użytecznych. Świadczenie podlega waloryzacji.

4.      Świadczenie nie przysługuje za okres niewykonywania pracy, w tym za okres udokumentowanej niezdolności do pracy. Osoba wykonująca prace społecznie użyteczne zachowuje status osoby bezrobotnej w trakcie wykonywania tych prac.

5.      Starosta refunduje gminie ze środków Funduszu Pracy do 60 % minimalnej kwoty świadczenia przysługującego bezrobotnemu.

6.  Gmina sporządza do dnia 31 stycznia każdego roku roczny plan potrzeb w zakresie wykonywania prac społecznie użytecznych i przesyła go właściwemu miejscowo staroście i kierownikowi ośrodka pomocy społecznej.

Bliższe informacje można uzyskać w godzinach 8.30 – 14.30 w pok. nr 1 lub telefonicznie 029 74 22 135 wew. 260

Podstawa prawna:

§                 art. 55 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

1.     Bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą naukę w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta, na wniosek bezrobotnego może przyznać stypendium w wysokości 100 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych, wypłacane przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia nauki.

2.    Starosta może podjąć decyzję o kontynuacji wypłacania stypendium do ukończenia nauki zgodnie z programem nauczania.

3.     Stypendium przysługuje pod warunkiem nieprzekroczenia wysokości dochodu (351 zł) na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej. Do dochodu nie wlicza się kwoty tego stypendium.

4.     Podstawą wypłaty stypendium jest zaświadczenie wystawione przez szkołę, potwierdzające podjęcie lub kontynuowanie nauki.

5.      Stypendium nie przysługuje w przypadku przerwania nauki.

6.     Osobie, której starosta przyznał stypendium, przysługuje stypendium w wysokości 20 % zasiłku dla bezrobotnych, od dnia podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej.

Podstawa prawna:

§                    art. 61 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r., Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

1.     Bezrobotnym samotnie wychowującym co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia, starosta może, po udokumentowaniu poniesionych kosztów, refundować koszty opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 w wysokości uzgodnionej, nie wyższej jednak niż połowa zasiłku dla bezrobotnych na każde dziecko, na opiekę którego poniesiono koszty, jeżeli bezrobotny podejmie zatrudnienie lub inną pracę zarobkową lub zostanie skierowany na staż, przygotowanie zawodowe dla dorosłych lub szkolenie oraz pod warunkiem osiągania z tego tytułu miesięcznie przychodów nieprzekraczających minimalnego wynagrodzenia za pracę.

2.     Refundacja kosztów opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 przysługuje na okres 6 miesięcy.

3.     W przypadku skierowania na staż, przygotowanie zawodowe dla dorosłych lub szkolenie refundacja kosztów opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 następuje na okres odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub szkolenia.

4.      Na w/w zasadach może nastąpić również refundacja kosztów opieki nad osobą zależną.

  Rozliczenie za m-c - koszty opieki nad dzieckiem do lat 7

  Wniosek o refundacje kosztów opieki

Podstawa prawna:

§                    art. 62 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz.U. Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)

1.    Osobie podlegającej ubezpieczeniu społecznemu rolników, z którą stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy i która nie jest uprawniona do zasiłku przysługuje:

1)  pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne rolników w okresie pierwszych czterech kwartałów po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego,

2)  stypendium szkoleniowe,

3)  odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków powstałych w związku z odbywaniem szkolenia, na zasadach przewidzianych dla bezrobotnych;

2.   Starosta może:

1)   sfinansować koszty szkolenia w celu podjęcia zatrudnienia lub pozarolniczej działalności poza gospodarstwem rolnym. Osoba, która z własnej winy nie ukończy szkolenia, jest obowiązana do zwrotu kosztów szkolenia, chyba że powodem nieukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

2)   przyznać jednorazowo środki na podjęcie pozarolniczej działalności lub na zakup ziemi, nie wyłączając działalności wytwórczej lub usługowej związanej z rolnictwem.

3.   Świadczenia przyznaje się osobie, o której mowa w pkt 1, jeżeli:

1)   w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zgłoszenia wniosku o przyznanie świadczenia pozostawała w stosunku pracy lub stosunku służbowym i osiągała wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, wynoszące co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę przez okres 365 dni, i stosunek ten został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy;

2)   podatek z gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego nie przekracza kwoty podatku rolnego z 5 ha przeliczeniowych albo, w przeliczeniu na 1 członka gospodarstwa domowego niemającego stałych pozarolniczych źródeł dochodu, nie przekracza kwoty podatku rolnego z 1 ha przeliczeniowego.

4.   Pokrycie składek, o którym mowa w pkt 1 ppkt 1, polega na przekazaniu z Funduszu Pracy na odpowiednie fundusze ubezpieczenia społecznego rolników, na podstawie decyzji właściwego starosty wydanej na wniosek rolnika obowiązanego do zapłacenia składek, kwot należności z tytułu poszczególnych rat kwartalnych. Świadczenie to przysługuje począwszy od najbliższej raty kwartalnej, której wymagalność przypada po dniu rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego

  Wniosek o finansowanie składek rolników

Podstawa prawna:

§                    Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę. (Dz. U. z 2011 r., Nr 155, poz. 919)

1.     Obywatele Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy mogą podejmować    krótkoterminową pracę w Polsce (przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy licząc od dnia pierwszego wjazdu, niezależnie od liczby podmiotów powierzających im wykonywanie pracy) bez obowiązku uzyskiwania zezwolenia na pracę.

2.      Podmiot (prowadzący działalność gospodarczą, lub rolniczą, lub osoba fizyczna) zamierzający powierzyć taką pracę cudzoziemcowi dostarcza pisemne oświadczenie do powiatowego urzędu pracy, właściwego dla siedziby lub miejsca zamieszkania wnioskodawcy celem rejestracji.

3.      Podmiot składający oświadczenie  powinien zapoznać się  i podpisać pouczenie o dla podmiotu składającego oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi.

4.      Podpisane i zarejestrowane oświadczenie może być podstawą do ubiegania się przez cudzoziemca o wizę w polskiej placówce dyplomatyczno – konsularnej w kraju jego stałego pobytu.

5.      W przypadku zamiaru powierzenia cudzoziemcowi pracy w okresie przekraczającym 6 miesięcy    w ciągu kolejnych 12 miesięcy podmiot powierzający pracę powinien uzyskać zezwolenie na pracę. W przypadku osób, które były zatrudnione w oparciu o oświadczenie przez okres powyżej   3 miesięcy, zezwolenie takie może być wydane w trybie uproszczonym.

6.      Podmiot powinien zgłosić do powiatowego urzędu pracy fakt rezygnacji z zamiaru powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi lub dostarczyć świadectwo pracy w przypadku krótszego okresu zatrudnienia niż wskazano w oświadczeniu.

Bliższe informacje można uzyskać w godzinach 8.30 – 14.30 w pok. nr 8

lub telefonicznie 029 74 22 135 wew. 267

    Oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy obywatelowi Republiki Białorusi, Republiki Gruzji, Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy i pouczenie dla podmiotu składającego oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi.

Oświadczenie pracodawcy

zawartość merytoryczna: A. Koprowska